Дата публикации: 2008-03-16 15:14:17

Акерке: Омiр талкегi, заман талабы.

[281/1]

Адам баласы шыр етiп дуние есiгiн ашкан шактан бастап, ен сонгы демi таусылганга дейiн омiр деген улкен тенiз айдынында жузедi.

Иа, тiрi жан тiршiлiгiн жасайды, ол созсiз. Арине, арбiр адам баласы омiр суруi ушiн, кун кору ушiн талпынуда. Бала осiрiп, бакытка кенелiп, кызыгын корер кезi келгенде кун кору таукыметi басына тускен мына бiр кейуана таттi токаштарымен поезд аралап журiп, жолаушыларга усынып, коптiн сауабын алатын, копке мейiрiмдiлiк корсетiп журетiн ажейдiн коз жанарында улкен бiр мун тунгандай... Осы ажейдi корген сайын, осы омiрдiн каталдыгы сонша, осындай жаска келгенде кункорiс камын ойлауга акеп сокканын карашы! Иа, осы заман – нарык заманы,аумалы-токпелi омiрдiн жазганы осы болар балкiм. Казiргi заман – нарык заманы, нарык таны. Сатылмаган не калды? Кара алтынды да, ак алтынды да, сонымен коса асыл мура – кара жерiмiз бен жаутендеген жетiмiмiздi де саттык емес пе? Кун корудiн озi улкен жiгерлiлiк пен енбектi кажет етедi.Ал бул ажейдi енбектенуге деген, балаларына калай нан тапсам деген кулшыныс тунып тур-ау. Бiрак оган каукары жетер ме екен?! «Кокiрек шiркiн сайрайды, куресуге дармен жок» демекшi осы ажейдiн тырбанып вагон аралап арбiр жолаушыга таттi токаш усынып журуiнiн озi осы жаста улкен жумыс арекетi. Ку заманнын таптырмас айласы, кымбатшылык пен нарык танынын салдары осы бiр ажейдiн нан табу ушiн омiр суруге деген кулшынысын неге болса тотеп берiп, мойымай туруын талап еткендей. Ой, шiркiн! Осы да гарыштау заманы болып па? Кун корiс заны, арбiр адамнын аштан олмеу, тiрi журiп нан табу, мал табу бул жолда: адiлдiк те, опасыздык та, сенiм де, жалгандык та катар журуi созсiз...

Ия, «заманын тулкi болса, тазы боп шал» дегендей тiршiлiгi толассыз мына жалганнын озiнде де жазылмаган зандылыгы коп.

Немересiнiн тай-тайiн корiп, келiнiнiн кою кара шайiн iшiп рахатка, бакытка кенелер шагында бул кейуананын басына кун кору камы жазылмаганын карашы.Омiр дегенiн курес, куресе бiлсен гана омiр орнегiнде оз iзiндi калдыра аласын. Бiрак, омiр талабы осылай екен деп, тул журектi катiгездiк камалына калдырып алмауымыз керек.

Жас кезiнде бейнет бер, картайганда зейнет бер дегеннен баска арбiр жанга тiлегiм жок. Арбiр адам осы омiрдегi кызык ушiн гана емес, сонымен катар о дуниесiндегi «мангiлiк омiрiн де» ойласа игi едi...

Оставить комментарий

Имя [аноним / ввести пароль]


Заголовок сообщения


Текст сообщения



Введите код, который вы видите на изображении

Комментарии пользователей

1 Мамбет Аноним

Ср Мар 19, 2008 00:09   Мақалада жауыр болған сөз тіркестері көп. Мысалға бірінші сөйлемді түгел алуға болады. "Осы" деген сөз орынсыз көп қайталанады. Ал айтып отырғаныңыз- халқымыздың трагедиясы. Қоқыс ақтарып жүрген бір қазақ кемпірін көріп едім. Есіме түссе жүрегім ауырады. Бұған не дейсің, ағайын!